نام فایل : زراعت جو آبي در استان زنجان

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 20

حجم : 68 کیلوبایت

زراعت جو آبي در استان زنجان
جو نقش مهمي در تامين پروتئين حيواني و خوراك دامها داشته و به همين لحاظ براي نيل به خوداكتفايي در تامين پروتئين حيواني و رهايي از وابستگي به واردات جو براي علوفه دامهاي كشور ، پرداختن به كشت و كار آن از اهميت خاصي برخوردار است.
استان زنجان ، با داشتن معادل ۳۵ هزار هكتار سطح زيركشت جو آبي و ديم ( آبي 10 هزار هكتار و ديم 25000 هكتار ) ، يكي از استانهاي مستعد زراعت اين محصول مي باشد.
مشخصات گياه شناسي :
ريشه جو مانند گندم افشان است و اكثر ريشه هاي آن تا فاصله 40 سانتيمتري در اطراف پراكنده مي شوند. البته ممكن است برخي از ريشه ها به عمق هم نفوذ كنند.
ساقه هاي جو از ميان گره هاي استوانه اي توخالي تشكيل شده اند. طول ميان گره ها از قاعده بطرف ساقه بتدريج زياد مي‌شود طول ساقه در اكثر واريته ها حدود 150-120 سانتيمير است ثابت شده است كه بين ارتفاع ساقه و توسعه ريشه همبستگي مثبت وجود دارد.
بنابراين در شرايط ديم و كم آبي ساقه هاييكه مرتفع تر باشند عملكرد بيشتري دارند. جو نيز مانند گندم از محل گره هاي واقع در سطح خاك ريشه و ساقه ثانويه ( پنجه ) توليد ميكند كه اين پنجه ها در جوهاي دو رديفه بيشتر از جوهاي شش رديفه مي‌باشند. ( البته تحت شرايط يكسان )
جو نيز مانند گندم داراي گل آزين سنبله است. هر سنبله از يك گل كه مستقيما بر روي گره هاي اتصال دارند تشكيل شده است. پس بر روي هر بند سه گل و در دو طرف سنبل 6 گل وجود دارد. در برخي از انواع جو شش گل تبديل به دانه ميشوند و تشكيل سنبله هاي شش رديفه ميدهند كه به جوهاي شش رديفه موسومند. در بعضي ديگر فقط گلهاي مياني بارور ميشوند و تشكيل سنبلهاي دو رديفه ميدهند كه به جوهاي دو رديفه موسومند.
موارد اختلاف بوته سبز جو و گندم :
1. رنگ برگهاي جو معمولا سبز روشن و رنگ برگهاي گندم سبز تيره است.
2. انتهاي برگ جو گرد ( مدور ) است درصورتيكه انتهاي برگهاي گندم تيز مي باشد.
3. عرض پهنك برگها در جو بيشتر و طول برگهاي آن كمتر از گندم است.
4. ريشكها در جو معمولا بلندتر از گندم و در يك امتداد و تقريبا بر روي هم قرار دارند درصورتيكه ريشكهاي گندم نسبت ب محور سنبل با زاويه حاده قرار گرفته و متفرق مي باشند.
طبقه بندي زراعي جو :
1. جو آبي پاييزه :
جوهاي پاييزه نيازمند به يك دوره طولاني سرما در مراحل اوليه زندگي خود هستند كه اين سرما موجب ميشود كه گياه در موقع معيني ( بهار ) به سنبل رفته و حاصل بدهد.
اگر اين نوع جوها در بهار كاشته شوند به سنبل نخواهند رفت و فقط رشد علفي خواهند داشت.
جوهاي پاييزه ( زمستانه ) بدليل اينكه مدت زمان بيشتري براي استفاده از مواد غذايي و رطوبت خاك داشته و عملكرد بيشتري دارند. طول دوره زندگي آنها زيادتر (270-240 روز ) و غالبا از نوع شش پري هستند.
رايج ترين رقم مورد كشت در مناطق سرد و معتدل استان ، رقم ماكويي است. اين رقم مقاوم به سرما بوده و مناسب كشت در مناطق مرتفع داراي زمستان سرد ميباشد.
توان عملكرد :
متوسط عملكرد اين رقم در ايستگاه هاي مختلف مناطق سرد كشور بين 5/6-5/5 تن در هكتار برآورد شده است و بالاترين ميزان برداشت 9 تن در هكتار نيز از بعضي ايستگاههاي تحقيقاتي كشور گزارش شده است.
مشخصات زراعي جو ماكويي :
جو ماكويي رقمي نيمه پا بلند بوده و متوسط ارتفاع آن 105 سانتيمتر و نسبت به خوابيدگي مقاوم است. اين رقم ديررس و نيمه حساس به ريزش دانه بوده و رنگ دانه آن روشن با وزن هزار دانه 42-40 گرم است.
...