نام فایل : علم و ادب 1 ص

فرمت : .docx

تعداد صفحه/اسلاید : 1

حجم : 13 کیلوبایت

علم وادب
روایات زیاد داریم که رابطه بین علم و ادب و تربیت را مطرح میکند. میگوید این بدون او بیفائده است، او بدون این بیفائده است، يا او به این محتاج است و این به آن. توجّه كنيد كه صرفِ آن استعدادی که در نهاد انسان است برای اینکه شخص را انسان کند و الهی کند، کافی نیست. صرفِ اینکه آيات را ببيند و بشنود ولی آن طرف خراب شده باشد، كارساز نيست. گاهی انسان بر اثر افعال قبیحه مسخ میشود و هرچه به او بگویی يا به او نشان بدهی به تو میخندد. هر دو باید باشد، هم علم هم ادب
.
اما آنچه را که الهی است و موهبتی است، خدا به همه ابناء بشر داده است؛ استثناء هم قائل نشده، چون بحث خلقت است. به آیه نگاه کنید، در بحث خلقت، میگوید من وجود این موجود را به فطرت آمیختهام؛ و به او ارائه طریق کردم چه ارائه طریق به حق- نظري- ، چه ارائه طریق به خوبیها - عملي- «إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ» این کار را در نهاد او من کردم. این بذر را من پاشیدم. این نهال را من کاشتم. بحث این طرف است و آن مسئله تربیت است. در تربیت، باید آن طريق دروني به کار گرفته بشود تا بارور شود. این روش تربیت، روش تربیت الهی است و این سنخ کار کردن و این ابزار را به کار گرفتن همان روشی است که خداوند براي ابناء بشر به کار گرفته است
.