نام فایل : نويفرت 109 ص

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 69

حجم : 8 مگابایت

دسترسي خروج
دسترسي خروج، آن بخش از راه خروج است كه به ورودي يك خروج منتهي مي‌شود. حداكثر طول دسترس خروج بايد به طور كلي با مقادير مندرج در جداول زير مطابقت داشته باشد، مگر آنكه در بخش ضوابط اختصاصي راه‌ها خروج بر حسب نوع تصرف به گونه ديگري تصريح شود.
طول مسير دسترسي به خروجي‌ها بايد در روي كف و در طول محور مركزي راه عبور معمول و از فاصله 30 سانتيمتري مانده به دورترين نقطه هر فضا تا وسط در خروج و در مورد پله‌هاي واقع در مسير، طول خط شيبي كه دماغه پله‌ها را به هم وصل مي‌كند، اندازه‌گيري شود.
تمام راهروهايي كه به عنوان دسترس خروج براي تخليه افرادي با تعداد بيش از 30 نفر درنظر گرفته شوند، بايد توسط ساختاري با حداقل 1 ساعت مقاوم حريق از ديگر بخش‌هاي بنا مجزا شده و درهايي كه به آنها باز مي‌شوند، داراي زمان دست كم 20 دقيقه محافظت حريق باشند. طرح و نصب اين درها بايد به گونه‌اي باشد كه احتمال نشت دود از آنها به حداقل ممكن كاهش يابد.
جدول حداكثر طول دسترس خروج در موارد مختلف
مشخصات
حداكثر فاصله مجاز به متر
مكانهايي كه داراي محتويات پرخطر هستند
23
بناهايي كه مجهز به شبكه بارنده نيستند
60
بناهايي كه تماماً به شبكه بارنده تائيد شده مجهزند
76
اجزاي تشكيل دهنده راه خروج
درب‌ها:
تمام درب‌هايي كه در راه خروج واقع مي‌شوند، بايد دست كم 80 سانتيمتر عرض مفيد داشته باشند. فضاهايي با مساحت 5/6 مترمربع و كمتر، چنانچه مورد استفاده معلولان جسمي قرار نگيرند، استثنائاً مي‌توانند با دربهايي داراي حداقل 60 سانتيمتر عرض مفيد به راهروهاي دسترس خروج باز شوند.
در مواردي كه از درهاي دو لنگه استفاده شود، دست كم يكي از لنگه‌ها بايد داراي 80 سانتيمتر عرض مفيد باشند. همچنين هيچ در يك لنگه نبايد از 120 سانتيمتر بيشتر باشد.
سطح كف، در دو سمت هر در يا درگاه بايد افقي و هم‌تراز باشد. ايجاد اختلاف سطح در دو قسمت درگاه‌ها تا فاصله دست كم به اندازه عرض بزرگترين لنگه در مجاز نخواهد بود، مگر در مورد درب‌هاي خروجي واقع در جداره‌هاي خارجي خانه‌هاي يك يا دو خانواري كه سطح كف بيرون درگاه‌ها مي‌توانند حداكثر 20 سانتيمتر نسبت به سطح كف درون درگاه پايين‌تر باشد.
تمام درب هاي واقع در راه خروج بايد از نوع لولايي (كه بر پاشنه مي‌چرخند) بوده و در موارد زير، موافق خروج باز شوند"
الف) درهاي واقع در دوربندهاي خروج؛
ب) درب‌هاي واقع در فضاهاي پرمخاطره؛
ج) درب‌هاي مربوطه به اتاق‌ها و فضاهاي با تراكم 50 نفر و بيشتر.
درهاي كشويي افقي، كركره‌اي قائم يا گردان، چنانچه در بخش ضوابط اختصاصي راه‌هاي خروج بر حسب نوع تصرف استفاده از آنها مجاز اعلام شوند، بايد حسب مورد با ضوابط عمومي اين بخش مطابقت داشته باشند.
درهاي واقع در راه‌هاي خروجي بايد طوري طرح، ساخته، نصب و تنظيم شوند كه در تمام اوقات استفاده از بنا از سمت داخل به آساني و فوريت قابل باز شدن بوده و هيچ عامل بازدارنده‌اي ماندن قفل كردن، كلون، كشو و غيره مانع خروج به موقع يا فرار متصرفان نشود.
در مواردي كه براي درها قفل پيش‌بيني مي‌شود، بايد از انواع ساده انتخاب شده و باز كردن آن مهارت و تلاش خاصي لازم نداشته باشد. همچنين هر متصرف بايد بتواند بدون نياز به كليد يا وسيله ديگر، آن را از داخل به فوريت باز كند. در‌هاي واقع در جداره‌هاي بيروني ساختمان‌ها، از اين قائده مستثني بوده و مي‌توانند قفل كليدخور داشته باشند، مشروط بر اينكه:
...