نام فایل : پوششهاي-بر-پايه-آب-89-ص

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 95

حجم : 77 مگابایت

پوششهاي بر پايه آب
(
Water - borne coating

)
استفاده از آب به عنوان يك حلال رنگ هميشه به علت هزينه پايين وعدم خطر آتش سوزي ومسموميت زايي جالب بوده است واحتمالا آب اولين حلالي بوده كه توسط بشر در رنگ هاي ابتدايي در نزد نقاشان در طول قرن ها استفاده مي شده است .
دو غاب آهك يكي از روكش هاي لايه مواد در زمره رنگ هاي لعابي است كه هم اكنون از هر نظر قديمي ومنسوخ است ودراستفاده امروزي از جهت هزينه مارپيچي حلالها ورعايت آلودگي محيط واسطه انتقال آبي يك نيروي محرك براي گسترش استفاده از آب است كه به عنوان يك حلال رنگ تهيه شده است .
امروزه رنگهايي كه پايه آنها بر آب است
به دو گروه اصلي تقسيم مي‌شوند :
الف) عصاره پليمر كه در درجه اول در ساختن رنگ ها استفاده مي شود .
ب) قابل حل در آب يا لزجت آب كه دراصل براي رنگ هاي صنعتي بخصوص آستر فلزات بوسيله گالوانيزه كردن به كار مي رود.
يك كاربرد جالب رنگي كه پايه اش برآب است در رنگ تزييني هوا خشك كن و روكش هاي تحتاني است وعمل قابل توجهي براي توليد اموسيونهاي مناسب انجام شده است ادعا شده است كه رزين هاي رنگ مي توانند بطور رضايت بخشي امولسيونه شوند با استفاده از آميختن يك امولسيونه كننده‌
با دارا بودن ارزش
HLB
مناسب ( در زير )
امولسيونهاي پليمري :
ماهيت امولسيون :
يك امولسيون در 2 شكل است : سيستمي كه مركب است از مايع در شكلي از قطرات ريز ( به صورت پراكنده ) ومعلق يا پراكنده در مايع دوم (به صورت متصل ) در آنچه كه حل نشدني است معمولترين تركيب امولسيون محتواي آب به شكل پيوسته است پليمر امولسيون ها از اين نوع هستند هنگامي كه حالت پراكنده يك جسم جامد مورد نظر است سيستم ، انتشار ناميده مي شود. اما چون معمولا پليمر ها بيشتر جامد هستند تامايع حالت امولسيون هميشه براي سيستم پليمرها استفاده مي شود امولسيون در آبي كه پراكنده است ودر يك شكل پيوسته وجود دارد اما اينها بقدرت با لايه سطحي مواجه مي شوند .
شكل گيري امولسيون
فرض اين است كه خواهان توليد يك امولسيون از روغن بزرگ در آب هستيم بهم زدن وتكان سريع و شديد ومايع باهم يك ماده معلق از خطرات ريز روغن توليد خواهد كرد اما وقتي كه حركت و تكان توقف شد درمايع به دولايه متمايز اشكار تقسيم مي شود ( شكل 1-19)
بهر حال اگر آب داراي مقدار كمي از يك صابون يا يك عامل موثر سطحي ( يا ترساز ) باشد با قي مانده هاي قطرات ريز روغن در آب پراكنده مي شود ويك امولسيون تشكيل مي شود هنگامي كه امولسيون براي مدتي در جايي باقي بماند بدان منجر خواهد شد كه قطرات پراكنده ريز روغن بالا روند ( وزن مخصوص روغن برزك كمتر از آب است ) اين به عنوان دوغاب امولسيون ها شناخته شده است ، كه به جداسازي سر شير از شير شبيه است در نتيجه حركت دو غاب دوباره به آساني پراكنده مي شود اماساختمان دو غاب مي تواند از افزايش حالت چسبندگي آب جلوگيري كند .
از جمله مواردي كه با اين هدف استفاده مي شوند سلولز اتر قلياي نمك اكريليك ، آلژنيات ها و قلياي كازئين هستند همچنين اين قبيل عامل هاي غليظ سازي مانند اموسيونهاي ثبات بخشنده يا كلوئيدهاي محافظ معرفي مي شوند.
...