نام فایل : پروين اعتصامی 4

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 17

حجم : 5 مگابایت

مقدمه:
يكي ديگر از بديع ترين و دلاويزترين شكوفه هاي ادب فارسي و يكي از مناديان محبت و مردمي و تقوي در عصر حاضر پروين اعتصامي است. پروين اعتصامي مسمات به رخشنده شاعره ايراني دخت مرحوم يوسف اعتصامي (اعتصام الملك آشتياني طاب ثراه) در (25 اسفند 1285 هـ . ش/1906 م) در تبريز متولد گرديد. در كودكي به پدر به تهران آمد و بقيه عمر خود را در اين شهر گذرانيد. ادبيات عربي و فارسي را نزد پدر آموخت و دورة مدرسه اناثيه آمريكايي تهران را به پايان رسانيد. در تيرماه 1313 با پسرعموي پدر خود ازدواج كرد و او را شوهرش به كرمانشاه برد. ليكن اين وصلت نامناسب بيش از دو ماه و نيم نپاييد و به خانه پدر بازگشت و تقريباً نه ماه بعد رسماً تفريق كردند. پدر پروين قبل از ازدواج با طبع ديوان پروين شاعرة عزيز ما موافقت نمي نمود، زيرا احتمال مي داد كه در اين مورد سوء تعبير شود و طبع ديوان را تبليغي براي بدست آوردن شوهر كند. اما بعد از آنكه كار ازدواج پروين پايان يافت و احتمال سوء تعبيرات از ميان رفت در سال 1324 به طبع و نشر ديوان وي اقدام كرد.
محيط اجتماعي و زندگاني پروين در آن روزگار با محيط اجتماعي و زندگاني پروين در آن روزگار با محيط اجتماعي امروز ايران تفاوت بسياري دارد. پروين با فرهنگ آن عصر تبريز تربيت شده و اصولاً حضور زن در اجتماع آن عصر بيشتر به خواب و رؤيايي تعبيرناشدني شباهت داشت و تعليم و تربيت منحصر به مكتب خانه هاي آن زمان و انحصاراً مخصوص جنس مذكر بود ولي پروين ادبيات فارسي و عربي را نزد پدر دانشمندش مرحوم يوسف اعتصافي آموخت و زني متفاوت از زنان عصر خود بود چون از كودكي در محفل دانشمندان كه در خانة پدرش منعقد مي شد شركت داشته و از هر خرمنيب خوشه اي برچيده بود. در آشفته بازار فقر فرهنگي آن زمان شادروان يوسف اعتصامي با آوردن معلمان خصوصي خانم پروين را دختر صاحب كمال و تحصيل كرده بار آورد و پروين در جلسه هاي خانة پدر كه بزرگان علم و ادب در آنجا جمع مي شدند با ادبيان فارسي و عربي و تركي آشنا مي شد و دريغ است كه دانشمند محترم (دكتر محمد جواد شريعت) انديشة (سوء تعبير شوهريابي) را به يوسف اعتصامي، براي دخترش پروين نسبت مي دهد. زيرا بنا به تصريح تاريخ پروين در سال (1285 خرداد ماه متولد و در سال 1320) وفات يافتهع است كه آن سال ها معادل (1328
–
1360 قمري) است و دقيقاً در هنگام ازدواج (1/4/1313 به تصريح دهخدا برابر 9/3/1353 قمري و 22/6/1934 ميلادي) 25 سال داشته است. در حالي كه نخستين شعر پروين با عنوان (اي مرغك) در شمارة اول سال دوم «بهار» به تاريخ شعبان 1339 هجري چاپ شده است با توجه به تطبيق تقاويم
]
11=1328-1339
[
پروين هنگام سرودن اين شعر فقط يازده سال داشته است. اين قطعه شعر گوياي تلاش روح بي قرار پروين براي كسب (استقلال شخصيت) اوست.
22
اي مرغك خرد ز آشيانه
پرواز كن و پريدن آموز
تا كي حركات كوكانه
در باغ و چمن چميدن آموز
رام تو نمي شود زمانه
رام از چه شدي رميدن آموز
منديش كه دام هست يا نه
بر مردم چشم ديدن آموز
شود روز به فكر آب و دانه
هنگام شب آرميدن آموز
...